Liebe Spenderinnen und Spender,
wenn ich mir die Videos von dem Feuer noch mal anschaue, läuft es mir eiskalt den Rücken herunter. Ich kenne jede Kurve der Straße, die nach Asfendiles führt. Jedes Mal, wenn ich aus Deutschland in mein Dorf hoch fahre schlägt mein Puls höher vor Freude. Wir haben unsere persönlichen Namen für jeden Straßenabschnitt kreiert. Spätestens wenn ich in "Schottland" angekommen bin fühle ich mich wieder richtig gut und zufrieden. Es riecht nach Thymian und Zistrosen. Es sieht aus wie in Schottland.
Es sah so aus.
Jetzt ist alles abgebrannt, ich weiß nicht, wie lange es dauern wird, bis der Thymian wieder blüht.
Ach mein geliebtes "Schottland", letztes Jahr hätte ich mir so eine Verwüstung nicht vorstellen können.
Ein paar Kurven vor Schottland haben Uli und Gabi sich in Jahrelanger Eingenarbeit ein kleines Haus gebaut, ganz abgelegen, mit wunderbarer Aussicht auf Paleohora von oben.
Das Feuer war schon an ihrem Haus, da haben die heldenhaften Bewohner von Asfendiles es geschafft unter Einsatz ihrer ganzen Kräfte das Haus und die selbst gepflanzten Pinien, vor dem Feuer zu retten.
Jedes Mal, wenn ich dort vorbei fahre, denke ich daran, was für ein heldenhafter Einsatz der Dorfbewohner von Atugirez das wohl gewesen sein muss. Sicher war es auch lebensgefährlich, denn der Wind hat sich dauernd gedreht und das Feuer in alle Richtungen getrieben.
Es gab viele Wunder an diesem Tag und in der Nacht der Feuersbrunst. Und es gab heldenhafte Einsätze. Danke an die greichischen Männer aus den umliegenden Dörfern, die alle Häuser retten konnten.
Hier noch mal einige Videos, wenn Ihr einen Eindruck bekommen wollt.
Danke für Eure Spenden. Ich werde Rechenschaft ablegen über ihre Verwendung. Lasst es uns gemeinsam schaffen, das Spendenziel zu erreichen.
vielen, vielen Dank, Lydia
https://www.facebook.com/watch/?v=9985904768201492
https://youtu.be/IJ1fQHjRgMs?feature=shared
Dear donors,
When I watch the videos of the fire again, it sends a chill down my spine. I know every bend in the road that leads to Asfendiles. Every time I drive up from Germany to my village, my heart beats faster with joy. We have given each section of the road its own name. By the time I arrive in ‘Scotland’, I feel really good and content again. It smells of thyme and rockroses. It looks like Scotland.
It used to look like that.
Now everything is burnt down, and I don't know how long it will take for the thyme to bloom again.
Oh, my beloved ‘Scotland’, last year I could not have imagined such devastation.
A few bends before Scotland, Uli and Gabi built themselves a small house, completely secluded, with a wonderful view of Paleohora from above, the result of years of hard work.
The fire had already reached their house when the heroic residents of Asfendiles managed to save the house and the pine trees they had planted themselves from the fire, using all their strength.
Every time I drive past, I think about what a heroic effort it must have been for the villagers of Atugirez. It was certainly life-threatening, because the wind kept changing direction and driving the fire in all directions.
There were many miracles on that day and night of the conflagration. And there were heroic efforts. Thank you to the Greek men from the surrounding villages who were able to save all the houses.
Here are some videos if you want to get an impression.
Thank you for your donations. I will report on how they are used. Let's work together to reach the donation goal.
Many, many thanks, Lydia
https://youtu.be/yJR2-1bm5Nw
https://www.facebook.com/watch/?v=9985904768201492
https://youtu.be/IJ1fQHjRgMs?feature=shared
Αγαπητοί δωρητές,
όταν ξαναβλέπω τα βίντεο από τη φωτιά, με διαπερνά ένα κρύο ρίγος. Γνωρίζω κάθε στροφή του δρόμου που οδηγεί στο Asfendiles. Κάθε φορά που ταξιδεύω από τη Γερμανία στο χωριό μου, η καρδιά μου χτυπά πιο γρήγορα από χαρά. Έχουμε δώσει τα δικά μας ονόματα σε κάθε τμήμα του δρόμου. Το αργότερο όταν φτάνω στη «Σκωτία», νιώθω πάλι πολύ καλά και ικανοποιημένος. Μυρίζει θυμάρι και κίστρο. Μοιάζει με τη Σκωτία.
Έμοιαζε.
Τώρα όλα έχουν καεί, δεν ξέρω πόσο καιρό θα πάρει μέχρι να ανθίσει ξανά το θυμάρι.
Αχ, αγαπημένη μου «Σκωτία», πέρυσι δεν θα μπορούσα να φανταστώ μια τέτοια καταστροφή.
Λίγες στροφές πριν από τη Σκωτία, ο Uli και η Gabi έχτισαν με χρόνια σκληρής δουλειάς ένα μικρό σπίτι, απομονωμένο, με υπέροχη θέα στην Παλαιόχωρα από ψηλά.
Η φωτιά είχε φτάσει ήδη στο σπίτι τους, αλλά οι ηρωικοί κάτοικοι του Ασφεντίλη κατάφεραν με όλες τους τις δυνάμεις να σώσουν το σπίτι και τα πεύκα που είχαν φυτέψει οι ίδιοι από τη φωτιά.
Κάθε φορά που περνάω από εκεί, σκέφτομαι πόσο ηρωική πρέπει να ήταν η προσπάθεια των κατοίκων του χωριού Atugirez. Σίγουρα ήταν και επικίνδυνη για τη ζωή τους, γιατί ο άνεμος άλλαζε συνεχώς κατεύθυνση και έσπρωχνε τη φωτιά προς όλες τις κατευθύνσεις.
Υπήρξαν πολλά θαύματα εκείνη την ημέρα και τη νύχτα της πυρκαγιάς. Και υπήρξαν ηρωικές προσπάθειες. Ευχαριστώ τους Έλληνες άνδρες από τα γύρω χωριά, που κατάφεραν να σώσουν όλα τα σπίτια.
Εδώ είναι μερικά βίντεο, αν θέλετε να πάρετε μια ιδέα.
Ευχαριστώ για τις δωρεές σας. Θα λογοδοτήσω για τη χρήση τους. Ας καταφέρουμε μαζί να φτάσουμε τον στόχο των δωρεών.
Ευχαριστώ πολύ, Λυδία
https://youtu.be/yJR2-1bm5Nw
https://www.facebook.com/watch/?v=9985904768201492
https://youtu.be/IJ1fQHjRgMs?feature=shared